• به دستان کوچکش اعتماد کنید

آیا یک متولد خردادی اطراف‌تان می­شناسید؟ دست بر قضا او فرزند خود شما نیست؟ شاید هم خواهرزاده یا برادرزاده­ای است که به شدت دوستش دارید. به هر حال اصلا بعید نیست اگر یک کودک خردادی دوست داشتنی دوروبرتان باشد.

اگر با چنین بچه­ای نسبت نزدیکی دارید،  به خصوص اگر والدین او هستید باید بدانید این بچه‌ها در کل برای راحتی و آسایش آمده‌اند و همواره طالب خوشی هستند. هر چند در عین حال بچه‌های زبر و زرنگی نیستند و همه خواسته­های‌شان را در اوج آرامش و بدون هیچ عجله­ای پیش می­برند. این بچه­ها به محض این‌که به دنیا می­آیند دوست دارند بخورند! طعم‌های تازه را امتحان کنند و از آنجا که بچه­های راحت‌طلبی هستند اگر در این راه مانع آن‌ها شوید غائله­ای به راه ‌می‌اندازند که حتی تصورش هم برای‌تان مشکل است. در ضمن یادتان باشد هرگز از این بچه­ها توقع نداشته باشید که کارها را به سرعت پیش ببرند. این بچه‌ها ذاتا روی دور کند هستند! بنابراین خیلی برای سرعت دادن به آن‌ها خودتان را خسته نکنید.

• او را گم نکنید!

شاید این بخش از مطلب کمی نگران‌تان کند اما به هر حال بد نیست اگر در این باره کمی هوشیار باشید. کودک خردادی شما کاملا ناخودآگاه به این طرف و آن طرف سرک می­کشد و کنجکاوی می­کند و در این راه، سری نترس دارد. بنابراین اگر در یک لحظه ناغافل او را مقابل چشمان‌تان ندیدید و مجبور شدید چند دقیقه­ای حتی نیم ساعت دنبالش بگردید، هرگز تعجب نکنید. همه این‌ها را گفتیم تا برسیم به اینجا که وقتی با او بیرون می­روید دستش را رها نکنید یا این‌که حداقل چشم از این کوچولو برندارید. باور کنید او این قابلیت را دارد که خیلی راحت و بدون هیچ دغدغه­‌ای از شما دور شود چون در دنیای کوچک خود به دنبال کشف چیزهای جدید است. هرگز برای محافظت از این کودک او را در فضای بسته مثل خانه نگهداری نکنید بلکه اجازه دهید همراه شما به بیرون از خانه بیاید و دنیا را با چشم‌های معصوم و کوچکش‌ ببیند.

• کم سرعت اما پرتحرک!

همان‌طور که گفته شد، کودکان خردادی ناخودآگاه کند هستند اما این دلیل نمی­شود که شیطنت نکنند و پرتحرک نباشند. برعکس جست‌وخیز این بچه­ها آنقدر زیاد است که به شدت دیگران و  به خصوص پدربزر­گ‌ها و مادربزرگ‌ها را کلافه می‌کنند چون ذات آرام افراد مسن با ماهیت پرجنب وجوش این بچه­ها چندان سازگار نیست. سعی نکنید این ماهیت را تغییر دهید چون در نهایت به جایی نخواهید رسید. در این مورد بهتر است برای دیگران توضیح دهید که این بچه­ها ذاتا پرجنب و جوش هستند  و کاری هم از دست شما به عنوان پدر و مادر برنمی‌آید!

• بچه­های چند بعدی

لطفا اشتباه نکنید کودک شما در هیچ کاری سرعت ندارد و ممکن است فکر کنید بی­قرار است. در واقع بچه­های خردادی بی­قرار نیستند بلکه این توانایی را دارند تا در یک زمان چند کار مختلف را البته در نهایت آرامش به پیش ببرند. شاید به زمان احتیاج داشته باشند اما می‌توانند همزمان روی چند کار مختلف تمرکز کنند.

خوشحال باشید چون آن‌ها تک بعدی نیستند و برعکس قابلیت این را دارند که در آن واحد وقت‌شان را روی چند موضوع مختلف بگذارند و اتفاقا درباره همه این مسائل دقیق هم باشند. خب این یعنی بچه­های متولد خرداد وقتی بزرگ می­شوند قابلیت کنترل اوضاع و شرایط متفاوت را به طور همزمان خواهند داشت.

• مهربان و البته کمی فضول

مهربانی خصوصیتی است که به وفور در فرزند خرداد ماهی شما پیدا می­شود و صد البته شما از این موضوع به شدت لذت می­برید اما در عین حال هم می­توانید مانع سرک کشیدن این بچه­ها به مسائل مختلف شوید. شاید شما اسمش را فضولی بگذارید اما این خصوصیت دیگر فضولی نیست بلکه کنجکاوی است. تلاش برای سرکوب کردن این اخلاق بچه­های متولد خرداد نتیجه مثبتی نخواهد داشت چون در واقع شما بدون این‌که بدانید آینده این بچه را دستکاری کرده­اید. پس اجازه دهید این بچه­ها کنجکاوی کنند اما در عین حال بد نیست اگر چشم‌تان به او باشد تا از او در برابر خطرات احتمالی جلوگیری کنید.

• شاگردهای با عرضه کلاس

یک نکته جالب توجه درباره بچه‌های متولد خرداد قابلیت نوشتاری آن‌هاست. این بچه‌ها معمولا این توانایی را دارند که هم با دست راست و هم با دست چپ خود بنویسند. البته این یک چشم‌بندی نیست بلکه یک توانایی است. بابت مدرسه رفتن او هرگز نگران نباشید. این بچه‌ها به راحتی هرچه تمام تر به یک شاگرد موجه در کلاس تبدیل می‌شوند. خوب درس می‌خوانند و همیشه معلم را از خود راضی نگه می‌دارند. شاید مشقی که بچه‌های دیگر در نیم ساعت می‌نویسند این بچه‌ها در یک ساعت بنویسند اما مطمئن باشید به بهترین نحو ممکن این کار را انجام می‌دهند. در ضمن قدرت دوست‌یابی آن‌ها در مدرسه آنقدر زیاد است که تعامل‌شان با دیگر بچه‌ها همواره دوستانه است. بهتر است در این مورد همیشه دلواپسی‌های‌تان را دور بریزید.

• وقتی شما را می­خندانند!

طبع شوخ این بچه­ها چیزی نسیت که از دیگران پنهان بماند، خیلی راحت شما را به خنده می‌اندازند. حالا فرقی هم ندارد ۴- ۳ ساله باشند یا ۲۰ ساله. در ضمن بهتر است بدانید که خیالبافی این بچه­ها هم به مراتب قوی است و اصلا بعید نیست اگر یک ماجرای واقعی را با تخیل ترکیب کنند و شما را شگفت‌زده کنند. در چنین مواقعی لطفا آن‌ها را به دروغگویی متهم نکنید چون غرض اصلی این بچه­ها دروغگویی نیست بلکه فقط رویابافی بی­نظیر خود را چاشنی واقعیت کرده‌اند و ماجرا را با آب و تاب بیشتری برای‌تان تعریف کرده­اند. اما این خصوصیت اخلاقی با گذشت سال­ها کمرنگ می­شود و فقط واقعیات زندگی هستند که توجه کودک خرداد ماهی شما را به خود جلب می­کنند.

• وقتی حرف‌تان را گوش نمی­دهند!

لطفا در تعبیر و تفسیر مسائل مختلف این بچه­ها را مجبور نکنید تا بنشینند و به جزئیات حرف‌های‌تان گوش بدهند.اگر این کار را کردید و بعد بی­توجهی دیدید عصبانی نشوید. در واقع آن‌ها همان ابتدای کلام شما تا ته ماجرا را خوانده­اند ودیگر نیازی نیست توضیح بیشتری برای‌شان تکرار کنید. آن‌ها را به قدری عصبانی کرده­اید که دیگر هرگز حاضر نیستند به حرف شما گوش بدهند و در نتیجه کاری را انجام می­دهند که نباید انجام دهند. پس بهتر است به همان تذکر اولیه­ای که به کودک خرداد ماهی خود می­دهید اکتفا کنید چون همان یکی کافی است.

• حواس­پرت­های کوچولو!

اگر چه بچه­های متولد خرداد قادرند در آن واحد روی چند موضوع تمرکز کنند اما ساده‌تر از آنچه بتوانید تصورش را بکنید حواس‌شان پرت می­شود! کافی است یک پرنده از بالای سرشان پر بزند  تا همه هوش و حواس‌شان را از دست بدهند. اگر خیلی کوچک باشند اصلا بعید نیست بابت این‌که حواسشان پرت شده گریه را آغاز کنند اما وقتی بزرگتر هستند، بهتر می­توانند خودشان را کنترل کنند. البته گریه کردن مخصوص دخترهای متولد خرداد است و پسرها کمتر دچار این همه ناراحتی می­شوند!

• به دستان ماهر او اعتماد کنید!

آیا می­دانید دستان کودک خرداد ماهی می­توانند تضمینی برای آینده شغلی کوچولوی شما باشند؟ شاید یک روز دستش را تا آرنج داخل خمیر کیک شما فرو کرده باشد! شاید هم روزی دیگر با دستان کوچکش گل­های نازپرورده باغچه خانه را چیده باشد و خلاصه این‌که شاید این دست‌ها خیلی کارها کرده باشند که نباید می­کردند اما بدانید که این انگشتان کوچک روزی روزگاری نه چندان دور یا یک ساز موسیقی را نوازش می­کند و از کوچولوی امروز شما نوازنده‌ای بزرگ می­سازد یا این‌که با تجربه هر چه تمام­تر در قالب دستان یک پزشک متخصص قلب و عروق یک بیمار را زیر تیغ جراحی بدست می‌گیرد و او را از خطر مرگ نجات می‌دهد. یادتان هست که پیشتر از توانایی نگارش او با هر دو دستش گفتیم! این همان دستانی  است که در آینده حرفه­ای  کودک شما نقش اساسی ایفا خواهد کرد. فقط کافی است چند سالی صبر کنید.

منبع : سایت شهرزاد

«دست کوچک‌اش در دستم، وارد آرایشگاه شدیم. مدتی، با تعجب به اطراف نگاه کرد، آرام آرام لب ورچید و ناگهان گریه را سر داد.» این، داستان آرایشگاه رفتن خیلی از کوچولوهاست.توضیحاتی که در خانه داده بودید، کفایت نکرد و او را فقط تا دم در آرایشگاه آورد؛ باقی‌اش ماند با کرام‌الکاتبین! دیدن فردی غریبه که در دست‌اش، قیچی دارد و مدام دور و بر آدم می‌چرخد، برای کودک، خوف‌انگیز است. نباید انتظار داشته باشیم کودکانی که بغل غریبه رفتن را دوست ندارند، خود را تسلیم این شرایط کنند. پس، باید دنبال راه‌حل باشید.

• کمی صحبت

با زبانی بسیار ساده و ابتدایی، برایش شرح دهید که موها مانند علف‌های صحرا رشد می‌کنند و این ما هستیم که باید مراقب اوضاع باشیم و اگر توجه نکنیم، موها بلند شده، قیافه ما را آشفته خواهند کرد. می‌توانید یک نقاشی هم بکشید؛ قیافه کودک یا خودتان با موهای بلند و به‌هم‌ریخته! باز هم توضیح دهید که در این صورت، ما، نه‌تنها از پس شانه کردن آن‌ها برنمی‌آییم، بلکه در حمام هم تمیز نمی‌شوند و از همه بدتر، قیافه زیبا و مرتب ما را خراب خواهند کرد.

•  حالا چه کار کنیم؟

بعد از مطرح کردن مشکل و همراه کردن کودک، باید بلافاصله از او بپرسید که «حالا چه کار کنیم» و در ادامه، راه‌حل را مطرح کنید: «باید موها رو کوتاه کرد.» می‌توانید کنار نقاشی قبلی، تصویر جدیدی از خود یا از کودک با موهای مرتب و قشنگ، با لباسی رنگی و شیک بکشید و بگویید: «حالا هم قشنگ‌تر هستیم، هم موهایمان راحت شانه می‌شوند و هم تمیز شسته خواهند شد.»

•  زمان مناسب

روزی که کودک، سیر خوابیده و صبحانه خوبی خورده است، زمان مناسبی برای رفتن به آرایشگاه است. این کار را به موقعی که او، از خواب کلافه است یا از پارک آمده و دوست دارد دراز بکشد، محول نکنید. دست‌کم برای بار نخست، مطمئن باشید که او، به اندازه کافی سرحال و شاداب باشد.

•  از خودتان مایه بگذارید

بهتر آن است که برای بار نخست، مادر یا پدر، جلوی چشم کودک، روی صندلی آرایشگر بنشینند و موهای خود را اصلاح کنند. در حین کار، با آرایشگر و فرزندتان صحبت کرده و بخندید. با این کار، اطمینان خاطر خوبی به او می‌دهید. بدانید که او، در این دنیا، فقط به شما اطمینان دارد و تاثیر این کار، به‌مراتب بیش‌تر از آن است که دیگران را در آرایشگاه، نشانش بدهید و بگویید: «ببین، اصلا دردش نیومده.»

•  کمی باج بدهید

چند خوراکی همراهتان داشته باشید؛ تنقلاتی که خیلی مورد علاقه اوست و شما، گاهی برایش تهیه می‌کنید. می‌توانید زمان خوردن این تنقلات خاص را روزهای آرایشگاهش تعیین کنید یا قول بدهید که بعد از آرایشگاه، او رابه پارک می‌برید یا یک سی‌دی کارتون جایزه می‌خرید. هدف‌مان ساختن یک خاطره خوب است. بدانید دادن باج، بعد از ریختن ترس کودک، ادامه نخواهد داشت.

•  فقط وسایل خودم

این مساله که کودک فقط با وسایل شخصی خودش اصلاح شود، به او، احساس امنیت می‌دهد. الان چند سال است که در بیش‌تر آرایشگاه‌ها، به علت رعایت بهداشت شخصی، کیف آرایشی مخصوص، فروخته می‌شود. می‌توانید یکی از آن‌ها را برای او را بخرید تا همراه داشته باشد یا با کودک به فروشگاه رفته، قیچی، شانه و پیش‌بند با رنگ مورد علاقه‌اش را تهیه کنید.

چطور می‌توان یک ساله را از رفتن به سمت تلویزیون باز داشت؟ چطور با کج خلقی کودک در سنین پیش از مدرسه کنار بیاییم؟ چطور فرزند نوجوان‌مان را واداریم به قوانین احترام بگذارد؟

کودک شما در هر سنی باشد، هنگامی مسئله انضباط مطرح است، نکته مهم این است که پدر و مادر با توافق یکدیگر شیوه یکسانی را تعیین کنند و در اعمال این شیوه تداوم داشته باشند. اگر والدین در اعمال قواعدی که برای کودک تعیین می‌کنند و پیامدهای ناشی از عدم رعایت آنها ثابت قدم باشند، کودک هم این قواعد را می‌پذیرد.

در زیر شیوه‌های منضبط کردن کودکان را بر حسب سن‌شان می‌آوریم:

• از ابتدای زندگی تا ۲ سالگی

نوزادان و نوپایان به طور طبیعی کنجکاو هستند. بنابراین شیوه عاقلانه این است که چیزهای خطرناکی را که آنها را وسوسه می‌کند، از جلوی چشم آنها دور کنیم و به خواست‌شان برای دست زدن به این چیزها پاسخ رد بدهیم- بنابراین باید تلویزیون، ویدئو، استریو، جواهرات و به خصوص مواد پاک ‌کننده و داروها را از دسترس آنها دور کنیم.هنگامی که نوزادی که روی زمین می‌خزد یا نوپایی که تازه به راه افتاده است، برای بازی کردن به سمت چیزهای خطرناک می‌رود، با آرامش به او “نه” بگویید؛ کودک را از کنار این اشیا دور کنید یا حواس او به انجام فعالیتی مطلوب پرت کنید.

در کودکان نوپا می‌توانید از روش تنها گذاشتن به عنوان یک روش تنبیهی استفاده کنید. برای مثال به کودکی را که لگد می‌اندازد، گاز می‌گیرد، غذایش را پرت می‌کند، باید بگویید رفتارش غیرقابل‌قبول است و او را به محلی مخصوص برای تنها گذاشتن ببرید- مثلا روی صندلی آشپزخانه- او را برای یک یا دو دقیقه به حال خود راه کنید (تنها گذاشتن کودک نوپا بیشتر از این مدت بی‌اثر است).

نکته مهم این است که از هر نوع تنبیه جسمی کودک در هر سنی خودداری کنید. به خصوص نوزادان و نوپایان نمی‌توانند رابطه‌ای میان رفتارشان و تنبیه جسمی برقرار کنند. آنها تنها درد تنبیه جسمی را احساس خواهند کرد.و فراموش نکنید که کودکان با تماشا کردن بزرگسالان، به خصوص والدین‌شان رفتارها را یاد می‌گیرند. سعی کنید که رفتار خودتان به سرمشقی برای کودک بدل شود. منظم و مرتب بودن وسائل خودتان بسیار بیشتر از دستور دادن به کودک به جمع کردن اسباب‌بازی‌هایش، کودک را تشویق می‌کند تا اسباب‌بازی‌هایش را در اتاق پخش نکند.

• 3 تا ۵ سالگی

هنگامی که کودک شما بزرگتر می‌شود و می‌تواند ارتباط میان اعمالش و پیامدهای آنها را درک ‌کند، آموزش دادن قواعد خانه به او شروع کنید.پیش از اینکه کودک را برای انجام رفتار معینی تنبیه کنید، به او توضیح دهید که از او چه انتظاری دارید. برای مثال اگر کودک سه‌ساله‌ای با مداد شمعی روی دیوارهای خانه نقاشی کرده است، به او توضیح دهید که چرا این کار مجاز نیست و اگر دوباره این کار را انجام دهد، چه پیامدی برای او خواهد داشت (برای مثال مجبور خواهد شد به پاک کردن دیوارها کمک کند یا مداد شمعی‌ها برای بقیه روز از دست او گرفته خواهد شد).

اگر چند روز بعد کودک دوباره روی دیوار نقاشی کرد، به او یادآوری کنید که مداد شمعی فقط برای نقاشی کشیدن روی کاغذ است، و بعد تنبیهی را که معین کرده‌اید اعمال کنید. هر چه والدین زودتر این نوع قواعد و پیامدهای عدم رعایت آنها را برای کودک معین کنند، هم برای خودشان و هم برای کودک بهتر است. گرچه در برخی موارد برای والدین راحت‌تر است که رفتارهای نامناسب گاهگاهی کودک را نادیده بگیرند و تنبیه معین‌شده را اجرا نکنند، اما چنین برخوردی آموزش انضباط به کودک را مختل می‌کند.

حفظ تداوم و ثبات در آموزش انضباط به کودک بسیار هم است و والدین باید به همراه (نه به صورت فردی) تصمیم بگیرند که چه قواعدی را باید در خانه به اجرا بگذارند. والدین در عین حال که برای کودک روشن می‌کنند که چه رفتارهایی به تنبیه خواهد انجامید، نباید پاداش دادن را نیز فراموش کنند. اثر مثبت تحسین کردن کودک را دست کم نگیرید- انضباط فقط با تنبیه کردن به دست نمی‌آید، بلکه تقدیر کردن از رفتار خوب کودک هم در ایجاد ان موثر است. برای مثال گفتن این جمله به کودک “آفرین که اسباب‌بازی‌های‌ات را در زمین بازی به بچه‌های دیگر هم دادی!” معمولا موثر از تنبیه کردن کودک برای رفتار متضاد یعنی ندادن اسباب‌بازی‌هایش به بچه‌های دیگر است.

ضمنا به خاطر داشته باشید که هنگام تحسین کردن، دقیقا مشخص کنید که از کدام رفتار کودک خوش‌تان آمده است، و به تحسینی کلی بسنده نکنید. اگر کودک‌تان بدون توجه به واکنش‌های شما به انجام رفتار غیرقابل‌قبول ادامه می‌دهد، می‌توانید نموداری را طراحی کنید و رفتارهای کودک را با مهره‌های مغناطیسی برای هر روز هفته روی آن مشخص کنید. بعد تصمیم بگیرید که پس از چند بار رفتار نادرست کودک باید او را تنبیه کنید یا پس از چند بار انجام رفتار مناسب بوسیله کودک به او پاداش بدهید. این نمودار را روی یخچال بچسبانید و هر روز رفتارهای مناسب و نامناسب کودک را روی آن ثبت کنید و آن را به کودک نشان دهید.

این نمودار تصویری عینی از وضع رفتاری کودک به او نشان خواهد داد. هنگامی که این نمودار بر کودک تاثیر گذاشت، کودک را به خطا یادگیری کنترل کردن رفتارهای بدش، تحسین کنید.  پاداش یا تنبیه باید به طور روزانه اعمال شود. موکول کردن تنبیه به آینده دور تاثیری نخواهد داشت.

تنها گذاشتن کودک به عنوان یک روش تنبیهی در این سنین هم روش موثری است. جای مناسبی را برای تنها گذاشتن کودک پیدا کنید که حواس کودک در آن پرت نشود و کودک وادار شود به رفتارهایش فکر کند. به یاد داشته باشید که فرستادن کودک به اتاق خودتان که وسائلی مانند کامپیوتر، تلویزیون و ویدئو در آن قرار دارد، برای این هدف مناسب نیست. فراموش نکنید که مدت زمان تنها گذاشتن کودک باید با سن کودک‌تان مطابقت داشته باشد. کارشناسان می‌گویند به ازای هر سال سن کودک یک دقیقه باید او را تنها گذاشت؛ برخی دیگر از کارشناسان توصیه می‌کنند که مدت زمان تنها گذاشتن باید آنقدر طول بکشد که کودک آرام شود (کودک تسلط بر خود را یاد بگیرد).

نکته مهم این است با کودک‌‌تان صرفا درباره چیزهای که انجام دادنش بد است، صحبت نکنید، بلکه انجام دادن کارهای خوب را هم به او آموزش دهید. برای مثال به جای اینکه به کودک بگویید: “روی کاناپه نپر” به او بگویید: “روی مبل بنشین و پاهای‌ات را روی زمین بگذار.”

• ۶ تا ۸ سالگی

تنها گذاشتن و تعیین کردن تنبیه‌های غیرجسمی (به عنوان پیامد رفتارهای نامناسب) برای مثال محروم کردن کودک از یک چیز موردعلاقه‌اش در این گروه سنی هم موثر است. بار دیگر ثبات والدین در تعیین قواعد و عمل به آنها مسئله مهمی است، در غیر این صورت اقتدارتان در برابر کودک را از دست خواهید داد. کودک باید متقاعد شود که شما به حرفی که می‌زنید عمل خواهید کرد. البته می‌توانید گاهی به کودک‌تان فرصت دیگری برای اصلاح رفتارش بدهید یا تا حد معینی خطاهای او را بپذیرید، اما در اغلب موارد باید به آن چه می‌گویید عمل کنید.

مراقب باشید که در حالت عصبانیت، کودک را به انجام تنبیه‌های که نمی‌شود آنها را اعمال کرد، تهدید نکنید (برای مثال “اگر در را به محکم به هم بزنی، دیگر نمی‌توانی تلویزیون تماشا کنی !)، چرا که در این صورت کودک ممکن است به این نتیجه برسد که نمی‌توانید به هیچ یک از تهدیدهای‌تان عمل کنید. اگر برای مثال کودک برای یک برنامه تفریحی بیرون می‌برید و او در ماشین سر و صدا می‌کند، و او را تهدید می‌کنید که اگر ساکت نشود، او را به خانه بازخواهید گرداند، باید دقیقا به این تهدید عمل کنید. اعتباری که در مقابل کودک‌تان به دست می‌آورید، بسیار مهم‌تر به هم خوردن برنامه تفریحی در آن روز است.

• 9 تا ۱۲ سال

کودکانی در این گروه سنی – مانند کودکان کم‌سن‌تر – را می‌توان با تصریح کردن پیامدهایی که رفتارهای‌شان خواهد داشت، منضبط کرد. با بزرگتر شدن کودک و تقاضای او برای مستقل‌تر شدن و مسئولیت‌پذیری، آموزش دادن به کودک درباره پیامدهای رفتارهایش روشی موثر و مناسب برای منضبط کردن کودک است.برای مثال اگر کودک کلاس پنجمی شما تکلیف‌های مدرسه‌اش را پیش از خواب انجام نداده است، آیا باید او را واداشت بیدار بماند و تکالیفش را انجام دهد یا حتی به او برای انجام آنها کمک کرد؟

پاسخ احتمالا منفی است- چرا که به این ترتیب فرصتی را برای آموختن یک درس مهم زندگی به کودک‌تان از دست خواهید داد. اگر کودک‌تان تکلیف مدرسه‌‌اش را انجام نداده است، بهتر است روز بعد به مدرسه برود و پیامد این کار یعنی گرفتن نمره بد را تحمل کند. طبیعی است که والدین بخواهند کودک‌شان را از اشتباهی که مرتکب شده است، نجات دهند، اما برای آینده کودک بهتر است که گاهی بگذارید او شکست بخورد. به این ترتیب کودک درخواهد یافت که رفتار نامناسبش چه پیامدهایی برای او خواهد دشت، و احتمالا دوباره این اشتباهات را مرتکب نخواهد شد. اما اگر می‌بینید کودک‌تان از پیامدهای طبیعی رفتارهای‌اش درس نمی‌گیرد، باید به او برای اصلاح رفتارش کمک کنید.

• ۱۳ ساله و بالاتر

تا این سن باید اساس تربیت کودک را پی‌ریزی کرده باشید. در این سن کودک‌تان می‌داند که از او چه انتظاری دارید و وقتی از مجازات رفتار بد صحبت می‌کنید، منظورتان چیست. گارد خودتان را پایین نیاورید- انضباط برای نوجوانان به همان اندازه مهم است که برای کودکان کم‌سن‌تر. همانطور که برای یک کودک ۴ ساله باید زمان خواب را معین کرد و آن را اعمال کرد، برای نوجوان‌تان نیز با حدودی را معین کنید.

برای نوجوان‌تان قواعدی را درباره تکالیف خانه، دیدار دوستان، ساعتی که باید به خانه بازگردد تعیین کنید و با او از پیش درباره آنها صحبت کنید تا مطمئن شوید که سوءتفاهمی وجود ندارد. نوجوان‌تان ممکن است گاه به گاه از این قواعد شکایت کند، اما در عین حال درخواهد یافت که شما کنترل اوضاع را به دست دارید. بر خلاف آنچه ممکن است تصور کنید، نوجوان در همان حال که به او آزادی و مسئولیت بیشتری می‌دهید، هم خواستار تعیین حدود و اعمال آنهاست و هم به این حدود نیاز دارد.

هنگامی که نوجوان‌تان قاعده‌ای را زیر پا می‌گذارد، ممکن است بهترین مقابله محروم کردن نوجوان از امتیازات باشد، اما در عین حال باید با او صحبت کنید تا دریابید چرا او این قاعده را رعایت نکرده است. برای مثال اگر نوجوان دیرتر از زمان تعیین شده به خانه بازگشته است، و به این خاطر او را از راندن ماشین محروم کرده‌اید، باید با او در این باره بحث کنید و به او توضیح دهید که چرا یک ساعت دیرتر برگشتن از زمان تعیین‌شده به خانه غیرقابل‌قبول و ناراحت‌کننده است.

توجه داشته باشید که باید تا حدی کنترل کارها را به نوجوان‌تان واگذار کنید. با این کار نه تنها درگیر مبارزه با قدرت با او نخواهید شد، بلکه باعث خواهید شد که نوجوان به تصمیماتی که لازم است شما بگیرید، احترام بگذارد. برای مثال به نوجوان در سنین پایین‌تر می‌توانید اجازه دهید درباره لباس مدرسه، مدل مو یا حتی دکوراسیون اتاقش تصمیم بگیرد. در نوجوانان در سنین بالاتر می‌توانید حوزه خودمختاری را گسترده‌تر کنید، و برای مثال درباره زمان بازگشت به خانه انعطاف‌پذیرتر باشید.

همچنین مهم است که بر جنبه‌های مثبت رفتار نوجوان متمرکز شوید. برای مثال به جای اینکه در مواجهه با رفتار غیرمسئولانه نوجوان، او را وادارید تا زودتر به خانه بازگردد، می‌توانید در مواجهه با رفتار مثبت او به او اجازه دهید، زمان بیشتری از خانه بیرون بماند.

منبع : سایت برترین ها به نقل از همشهری آنلاین

جام جم آنلاین: ماریون کوتیار، بازیگر سرشناس برنده جایزه‌ اسکار در فیلم جدید «اصغر فرهادی» مقابل دوربین می‌رود.

عزت نفس سالم کودک شما در مقابل چالش‌های که در زندگی با آنها روبه رو خواهد شد، مصون خواهد کرد.کودکانی که نسبت به خودشان نظر مثبتی دارند، در مواجهه با تعارض‌ها و مقاومت در برابر فشارهای منفی بهتر عمل می‌کنند. این کودکان به آسانی به خنده می‌افتند و از زندگی لذت می‌برند. این کودکان واقعگرا و عموما خوش‌بین هستند.
بر عکس، کودکان با عزت نفس پایین در مقابل چالش‌های زندگی دچار اضطراب و نومیدی می‌شوند. کودکانی که درباره خودشان نظر مثبتی ندارند و در یافتن راه حل‌ برای مسائل دچار مشکل می‌شوند.

• عزت نفس چیست؟

عزت نفس (self-respect) مجموعه‌ای از باورها یا احساساتی که ما درباره خودمان داریم یا به عبارتی “برداشت‌های ما از خودمان” است. اینکه ما خودمان را چگونه تعریف کنیم بر عواطف، نگرش‌ها و رفتارهای و نیز سازگاری عاطفی ما اثر می‌گذارد.
الگوهای عزت نفس از همان اوان زندگی شروع به پدیدار شدن می‌کند. برای مثال کودک نوپایی که توانسته است یک شاخص رشدی مانند چند قدم راه رفتن را پشت سر بگذارد، حسی از موفقیت را تجربه می‌کند که عزت نفس او را تقویت می‌کند. آموختن چند قدم راه رفتن پس از تلاش‌های ناموفق کودک را به این باور می‌رساند که دارای توانایی انجام کارهاست.
این ادراک موفقیت پس از تداوم در انجام کاری بسیار زود آغاز می‌شود. در حالی که کودکان سعی می‌کنند، شکست می‌خورند، دوباره سعی می‌کنند، دوباره شکست می‌خورند و نهایتا موفق می‌شوند، برداشتی از توانایی‌های خودشان به دست می‌آورند. آنان در همین زمان بر اساس تعامل‌های که با دیگران دارند، یک “خودپنداره” (self-concept) به دست می‌آورند. به همین علت است که دخالت والدین برای کمک به ایجاد خودپنداره‌ای دقیق و متعادل در کودک اهمیت دارد.

• نشانه‌های عزت نفس سالم و ناسالم

عزت نفس کودک در طول دوره رشدش دارای نوسان است. عزت نفس به طور مکرر تغییر می‌کند و تنظیم می‌شود، زیرا تحت تاثیر تجربیات کودک و ادراکات جدید او است. بنابراین باید از نشانه‌های عزت نفس سالم و عزت نفس ناسالم آگاه باشد. کودکان دارای عزت نفس پایین ممکن است نخواهند چیزهای جدید را امتحان کنند، ممکن است اغلب ارزیابی منفی از خودشان داشته باشند.

این کودکان ممکن است در مقابل ناکامی تحمل پایینی داشته باشند، به آسانی تسلیم شوند یا انتظار داشته باشند کسی دیگر مسئولیت کار را به عهده گیرد. این بچه‌ها گرایش دارند خودشان را سرزنش کنند و به آسانی از خودشان نومید می‌شوند. کودکان دچار عزت نفس پایین موانع گذرا را دائمی و غیرقابل تحمل فرض می‌کنند و حسی از بدبینی در آنها غلبه دارد.
کودکانی که عزت نفس سالمی دارند از آمیزش با دیگران لذت می‌برند. آنها در موقعیت‌های اجتماعی راحت هستند و هم از فعالیت‌های گروهی و هم از کارهایی که باید به طور مستقل انجام داد، خوش‌شان می‌آید.
این کودکان اگر با مانعی مواجه شوند، می‌توانند شیوه‌ای برای حل کردن آن پیدا کردند، و نیز ناخشنودی خود را بدون تحقیر کردن خودشان یا دیگران بیان می‌کنند.

• والدین و عزت نفس کودکان

والدین می‌توانند با عمل به این توصیه‌‌ها به ایجاد عزت نفس سالم در کودکان‌شان کمک کنند:

۱)  مراقب چیزهایی که می‌گویید باشید: کودکان به کلمات والدین بسیار حساس‌اند. به یاد داشته باشید کودک‌تان را نه فقط به خاطر کارهایی که به خوبی انجام داده است، بلکه برای صرف تلاش کردنش هم تحسین کنید. پاداش‌تان را معطوف به تلاش کودک برای انجام یک کار و تکمیل کردن آن بکنید، نه صرفا پیامدی که به دست آورده است.

۲)سرمشق مثبتی برای کودکان‌تان باشید: اگر شما همیشه خودتان را سرزنش می‌کنید، بدبین هستید و درباره توانایی‌های‌تان و محدودیت‌های‌تان برداشتی واقعی ندارید، کودک شما نیز نهایتا الگوی شما را بازتاب خواهد داد. اگر عزت نفس خودتان را تقویت کنید، کودک‌تان سرمشق خوبی خواهد داشت.

۳)باورهای غیردقیق کودک‌تان را شناسایی و تصحیح کنید: والدین باید باورهای غیرمنطقی کودکان درباره خودشان را شناسایی کنند؛ این باورها ممکن است درباره کمال، جذابیت، توانایی یا سایر خصوصیات باشد. کمک کردن به کودکان برای اینکه معیارهای دقیق‌تری برای ارزیابی خودشان داشته باشند، به آنها کمک می‌کند “خودپنداره” سالمی پیدا کنند. برداشت نادقیق نسبت به خود در کودک ریشه بگیرد و به واقعیتی برای بدل شود. کودک‌تان را تشویق کنید که تا موقعیت را در پرتو واقعیت ببیند.

۴)محبت خود نسبت کودک‌تان را ابراز کنید: ابراز محبت نسبت به کودک عزت نفس او را تقویت می‌کند. تحسین کردن مکرر و صادقانه کودک بدون اغراق کردن به ایجاد عزت نفس کمک می‌کند. کودکان می‌توانند دریابند که آیا حرف‌های شما از صمیم قلب است یا نه.

۵) بازخورد مثبت و دقیق به کودک بدهید: اظهاراتی مانند “تو همیشه دیوانه بازی در می آوری” باعث خواهد شد که کودک شما احساس کند کنترلی بر فوران خشم خود ندارد. جمله بهتر در این مورد این است: “تو خیلی از دست برادرت عصبانی شدی. اما آفرین که سر او داد نکشیدی.” شما با چنین بیانی احساسات کودک را می‌پذیرید، به انتخابی او کرده است، پاداش می‌دهید، و کودک را تشویق کنید تا بار دیگر هم انتخاب مناسب را انجام دهد.

۶)در خانه محیطی ایمن و محبت‌آمیز ایجاد کنید:کودکان اگر در خانه احساس ناایمنی کنند یا مورد آزار قرار گیرند، دچار عزت نفس پایین خواهند شد. کودکی در معرض والدینی قرار دارد که به طور مکرر با یکدیگر جنگ و دعوا دارند و مشاجره می‌کنند، ممکن است افسرده و منزوی شود.
همچنین باید مراقب نشانه‌های مورد آزار قرار گرفتن کودک بوسیله دیگران، مشکلات کودک در مدرسه، اختلافات او با همکلاسی‌ها و سایر عواملی باشید که بر عزت نفس کودک اثر می‌گذارند.به این موضوعات به فوریت و با حساسیت رسیدگی کنید.

۷)به کودک‌تان کمک کنید که در تجربیات سازنده شرکت کند: واداشتن کودک به انجام فعالیت‌هایی که همکاری و مشارکت و نه رقابت را ترغیب کند، برای تقویت عزت نفس کودک به خصوص سودمند است.

۸)یافتن کمک حرفه‌ای: اگر فکر می‌کنید که کودک‌تان عزت نفس پایینی دارد، گرفتن کمک حرفه‌ای را در نظر داشته باشید. مشاوران خانواده و کودک می‌توانند عوامل زمینه‌ای را که مانع از ایجاد عزت نفس سالم در کودک شده است، پیدا کنند.

منبع : سایت برترین ها به نقل از همشهری آنلاین

حتما برای شما هم پیش آمده که به چهره​ای نگاه کنید و دوست داشته باشید ورای چهره او را بخوانید و بدانید پشت این چهره چه جور شخصیتی قرار گرفته، حالا ما کار شما را ساده می​کنیم

• دهان:

از میان تمام اعضای صورت، دهان عضوی است که بیشترین استفاده را برای برقراری ارتباط با دیگران دارد. این عضو شگفت‌انگیز نه‌تنها طرز بیان فرد را نشان می‌دهد بلکه با بررسی آن می‌توان به اینکه آیا او حرف دیگران را برای بیان نظر خود قطع می‌کند یا نه، پی برد.

• پلک:

نقش اصلی پلک پوشاندن چشم و جلوگیری از ورود ذرات گرد و غبار به داخل آن است اما از لحاظ چهره‌خوانی، پلک بالا نشان‌دهنده اطلاعاتی از قبیل سطح روابط اجتماعی و میزان نیاز به صمیمیت در صاحب آن است و همین‌طور از پلک پایین می‌توانید به احساس واقعیت درون فرد پی ببرید.

• پیشانی:

در چهره‌خوانی، شکل پیشانی تا حد زیادی نشان‌دهنده طرز تفکر فرد و نوع برخورد او با مسائل و مشکلات زندگی است. عجیب هم نیست که پیشانی از آنجا که لُب پیشانی مغز را می‌پوشاند، از طرز تفکر فرد خبر دهد مثلا پیشانی شما نشان می​دهد که ممکن است شما فردی باشید که در حل مشکلات خود به دنبال راه‌حل‌های منحصربه‌فرد می‌گردید.

• ابرو:

ابروها ابزار قدرتمندی برای بیان احساسات و انتقال پیام به شمار می‌آیند. هر شکل از ابرو، نماینده طرز فکر خاصی است. در حقیقت هر تار موی ابرو، نشان‌دهنده یک حالت فکری است. شاید برای شما جالب باشد بدانید ابروهایتان هم‌شکل نیستند. طرح و شکل ابروی چپ، طرز فکر ما را در زندگی نشان می‌دهد در حالی که ابروی راست، نشان‌دهنده نوع عملکرد ما در زندگی شغلی است.

• چشم:

از آنجا که چشم تنها عضو حساس به نور در بدن انسان است بی‌دلیل نیست که از آن به عنوان دریچه روح هم یاد شود، چشم‌ها طرز فکر، رفتار و صمیمیت ما را منعکس می‌کنند. شکل، عمق اندازه نسبی و زاویه چشم‌ها نمایانگر نوع نگرش افراد است. از روی زاویه چشم یک فرد می‌توان دریافت که او خوش‌بین، بدبین یا واقع‌بین است.

• بینی:

از آنجایی که بینی نقش مهمی را در تنفس ایفا می‌کند، تعجب‌آور نیست که در چهره‌خوانی این عضو، نشان‌دهنده توانایی ما در حفظ بقای خود و اطرافیان باشد. بینی نه‌تنها مقداری انرژی را که در اختیار ماست نشان می‌دهد، بلکه نمایانگر شیوه کاری و نوع برخورد ما با مسائل مادی نیز هست.

• دهان :

شنونده‌ای بی‌طرف است و ذاتا فردی درون‌گرا و کم‌صحبت و برقراری ارتباط با او کمی مشکل است. شنونده‌ای خوشبین است که در بین حرف‌های دیگران به قسمت‌های مثبت و درست آنها توجه می‌کند.

• پلک :

این شخص از نعمت تمرکز بالا بهره‌‌ می​برد. او به هیچ وجه حاضر نیست محدود شود و آزادی‌اش را از دست بدهد. قابلیت صمیمی ‌بودن را دارد ولی نه همیشه، بلکه وقتی که آمادگی آن را داشته باشد.

• پیشانی :

این فرد به صورت منطقی و قدم به قدم فکر می‌کند، باید به او وقت داده شود تا با آرامش و نظم به پردازش اطلاعات بپردازد. در شرایط بحرانی و تحت فشار فکر او خوب کار نمی‌کند و کمی دستپاچه می‌شود  اما در مواردی که چیزی را از قبل خوب یاد گرفته و تجربه کرده باشد با اطمینان و قدرت بیشتری عمل می‌کند. همواره خواهان راه‌حلی است که قبلا سربلند از امتحان آن بیرون آمده باشد.

• ابرو :

دارنده این ابروها باید در هیات برنامه‌ریزی قرار گیرد. او عاشق رسیدن به هدف‌های بزرگ و جدید است. قدرت تصور بالایش به او کمک می‌کند تا طرح‌های جالب و جدیدی ارائه کند. دوست دارد در هر موقعیتی که هست نقش کلیدی و تصمیم‌گیرنده داشته باشد.

• چشم :

این شخص به ظاهر آرام است ولی در باطن به طور مداوم مشغول تحلیل و ارزیابی مسائل متعدد است. بسیار سؤال می کندو مسائل را به دقت سبک و سنگین می‌‌کند و پیش از باور کردن هر چیزی، احتیاج به دلیل و برهان منطقی دارد.

• بینی :

صاحب این نوع بینی، در برنامه‌ریزی‌های منطقی و بلندمدت فوق‌العاده است. حرف اول را در کشف نظریات جدید می‌زند و نوع برخوردش با کار جدی و منطقی است. فرد مستقلی است و در کارها متکی به خود؛ او همچنین توانایی منحصربه‌‌فردی در تجزیه و تحلیل دارد.

• دهان :

زاویه‌ دهان او نشان‌دهنده شنونده‌ای بی‌طرف است که دیگران می‌توانند در آن بازتاب حرف خود را که در قالب واکنشی خالص و بی‌طرف ابراز می‌شود به وضوح مشاهده ‌‌کنند. این فرد‌ قادر است خواسته‌های خود را در ذهنش ساخته و پرداخته کرده و بعد به آسانی آن را بیان کند. اغلب هم به  اهدافش نایل می‌شود.

• پلک :

صاحب این پلک‌ها و پذیرای افراد و عقاید جدید است. از به دست آوردن اطلاعات تازه خوشحال می‌شود و به تمام حقایق ریز توجه می‌کند. ذهن او آنقدر باز است و راحت می‌پذیرد که ممکن است از نظر احساسی به او لطماتی وارد شود. آسان اعتماد می‌‌کند و از نوعی سادگی و معصومیت کودکانه برخوردار است.

• پیشانی :

این فرد دارای تفکر خطی است و کاملا منطقی فکر و عمل می‌کند. به مسائل مختلف سروقت به صورت مجزا فکر می‌کند. از تجارب به دست آورده خود بسیار استفاده کرده و با قدرت بیشتری عمل می‌کند. باید به او در پردازش اطلاعات و به‌ویژه در شرایط مهم و بحرانی وقت کافی داده شود تا بهترین تصمیم را بگیرد.

• ابرو :

ابروهای کم‌پشت و کمرنگ او مانند اندیشه‌هایش مبهم و تشخیص افکارش پیچیده است. مردم در برخورد با او راحت هستند و او را از خود می‌دانند. او به آسانی در هر جمعی نفوذ می‌کند و از آنجا که دائما در حال دریافت اطلاعات است سخنگوی خوبی است.

• چشم :

این فرد عینک خوش‌بینی به چشم ندارد و مسائل را آنگونه که هستند و شاید بدتر می‌بیند. همیشه برای روبه‌رو شدن با مشکلات آماده است و در تشخیص مشکلات بالقوه استاد است. اشتباهاتش را بدون بحث قبول می‌کند و همین انتظار را هم از دیگران دارد.

• بینی :

احتیاج دارد در محیط کار اختیارات ویژه‌ای داشته باشد و بتواند بر همکاران و شیوه کارش حاکم باشد. رشد و درخشش او در پست‌هایی دیده می‌شود که کنترل سرعت و توالی کارها، برعهده او باشد. صاحب این بینی، فردی بسیار مصمم است و از اراده محکمی برخوردار است. او وقتی به دنبال چیزی می‌رود اجازه نمی‌دهد هیچ عاملی سد راهش شود.

منبع : برترین ها:

این تست را بادقت جواب دهید و گزینه هایی که انتخاب میکنید اعداد مقابلشان را باهم جمع کنید تا در آخر معلوم شود شما در چه ماهی باید متولد میشدید.

۱- آیا خود را فردی خودکاو و درونگر تلقی میکنید؟

الف) بله قطعا(۳) ب) گاهی اوقات(۲) ج) خیر به هیچ وجه (۱)

2- چگونه با تغییرات مواجه میشوید؟
الف) به پیشواز و استقبال آنها میروید(۳)
ب) به خوبی خود را با آنها سازگار و هماهنگ میکنید(۲)
ج) تا جای ممکن از آنها فرار میکنید(۱)

3- از کجا ، بیشترین قدرت احساسی تان را دریافت میکنید؟
الف) از درون خود (۲) ب) از محیط اطرافتان(۱)

4- آیا به جزییات اهمیت زیادی میدهید و به اصطلاح مو را از ماست بیرون میکشید؟
الف) بله(۳) ب) تا حدی( ۲) ج) خیر (۱)

5- آیا در قبال ارتباطهایتان احساس تعهد و مسئولیت میکنید؟
الف) بله (۳) ب) گاهی اوقات(۲) ج) خیر (۱)

6- کدام یک از گزینههای زیر بهتر از همه خصوصیات شما را توصیف میکند؟
الف) پرشور، مشتاق، پر حرارت و سرشار از انرژی (۳)
ب) با ثبات، پیگیر، منطقی و اهل عمل(۴)
ج) عاطفی و روشنفکر(۲)
د) حساس، تحریک ذیر و شهوتی(۱)

7- آیا خود را فردی کاری و فعال تلقی میکنید؟
الف) بله کاملا(۳) ب)تا حدی(۲) ج) خیر اصلا (۱)

8- آیا در زمینه خرج کردن پول، خوب و حساب شده عمل میکنید؟

الف) بله کاملا(۳) ب)تا حدی(۲) ج) خیر اصلا (۱)

9- آیا خود را فردی مبتکر و خلاق تلقی میکنید؟
الف) بله کاملا(۳) ب)تا حدی(۲) ج) خیر اصلا (۱)

10- آیا فردی جسور و بی پروا هستید؟
الف) بله (۳) ب) گاهی اوقات(۲) ج) خیر (۱)

11- آیا خود را فردی لذت طلب تلقی میکنید؟
الف) بله کاملا(۳) ب)تا حدی(۲) ج) خیر اصلا (۱)

12- آیا فردی کمال گرا هستید؟
الف) بله (۲) ب) خیر (۱)

13- آیا احساسات و عواطف خود را بروز میدهید؟
الف ) بله همیشه(۳) ب) گاهی اوقات (۲) ج) خیر اصلا (۱)

14- اطرافیانتان شما را چگونه توصیف میکنند؟
الف) فردی واقع نگر (۲) ب) فردی آرمانگرا (۱)

15- در یک مهمانی معمولا:
الف) به پذیرایی از دیگران میپردازید (۶)
ب) با گفتن لطیفه دیگران را به خنده وا میدارید(۵)
ج) در کنار دوستان یا خویشاوندان مینشینید و سخت سرگرم گپ زدن با آنها میشوید (۴)
د) خاطرات شیرین و جالبتان را برای دیگران تعریف می کنید (۳)
ل) با همه سر صحبت را باز میکنید و هر چند دقیقه یک بار کنار فرد جدیدی مینشینید(۷)
م) در گوشهای دنج مینشینید و در سکوت و تنهایی رفتار دیگران را زیر نظر میگیرید(۱)
ی) برای مهمانان میوه پوست میکنید و توجه همه را به خود جلب میکنید (۲)

• نتیجه تست

اگر نتیجه تست به دست آمده با هر کدام از گزینههای زیر مطابقت داشت، شما باید در آن ماه خاص متولد میشدید چرا که خصوصیات تان بیشتر با ویژگی های منحصر به فرد آن برج سازگار است و اگر نتیجه تست با ماه تولدتان یکی باشد، قطعا شرایط خاص ردیف بودن سیارهها و وضعیت کره ماه در هنگام تولدتان مناسب بوده است

اگر امتیازتان بین ۱۵ تا ۱۷ است: شما میبایست در ماه اسفند متولد میشدید
اگر امتیازتان بین ۱۸ تا ۲۰ است: شما میبایست در ماه بهمن متولد میشدید

اگر امتیازتان بین ۲۱ تا ۲۳ است: شما میبایست در ماه دی متولد میشدید
اگر امتیازتان بین ۲۴ تا ۲۶ است: شما میبایست در ماه آذر متولد میشدید

اگر امتیازتان بین ۲۷ تا ۲۹ است: شما میبایست در ماه آبان متولد میشدید
اگر امتیازتان بین ۳۰ تا ۳۲ است: شما میبایست در ماه مهر متولد میشدید

اگر امتیازتان بین ۳۳ تا ۳۵ است: شما میبایست در ماه شهریور متولد میشدید
اگر امتیازتان بین ۳۶ تا ۳۸ است: شما میبایست در ماه مرداد متولد میشدید

اگر امتیازتان بین ۳۹ تا ۴۱ است: شما میبایست در ماه تیر متولد میشدید
اگر امتیازتان بین ۴۲ تا ۴۴ است: شما میبایست در ماه خرداد متولد میشدید

اگر امتیازتان بین ۴۵ تا ۴۶ است: شما میبایست در ماه اردیبهشت متولد میشدید
اگر امتیازتان ۴۷ است: شما میبایست در ماه فروردین متولد میشدید

منبع :  گروه سرگرمی سیمرغ

فرزند بزرگ خانواده مدام از دومی ایراد می‌گیرد؟ فرزندتان اوقات بدی را در مدرسه داشته‌؟ خب زندگی گاهی سخت می‌شود و مدارا کردن با همه همیشه امکان‌پذیر نیست و برخی اوقات کودک مجبور است کاری را که دوست ندارد، انجام دهد اما این‌که چطور بتواند این شرایط را مدیریت کند، واقعا مهم است. مطمئن باشید کودک‌تان بیشتر از آنچه تصور می‌کنید می‌تواند خود را کنترل کند.

وقتی کودک نگران باشد تمرکز بر کارهای مهم روزمره برایش سخت خواهد بود و اضطراب می‌تواند تمام قسمت‌های زندگی او را تحت‌تاثیر قرار دهد به‌گونه‌ای که دچار بدخوابی شود، مدام خسته باشد و نتواند با دوستانش بازی و تفریح کند. به این ترتیب سلامت او تحت‌الشعاع قرار می‌گیرد. وقتی کودک دچار نگرانی باشد نمی‌تواند تکالیف مدرسه را درست انجام دهد، اتاقش را مرتب کند، تغذیه مناسب داشته باشد و… هیچکدام از این موارد خوب نیست اما چگونه می‌توان نگرانی‌های کودکان را از بین برد و به آن‌ها یاد داد آن را کنترل کنند؟ در این مقاله برخی نگرانی‌های کودکان مطرح شده و والدین باید بتوانند این نگرانی‌ها را به شکل مناسب برای آن‌ها برطرف کنند.

راهکار پدر و مادر: بله خواهرها و برخی اوقات برادرها می‌توانند یکدیگر را ناراحت کنند ولی نباید باعث خلق و خوی بد در تو شوند. کاملا طبیعی است که تو با خواهر و برادرت مخالفت کنی. زمانی که اوضاع بهتر است و در حال دعوا کردن نیستید با هم صحبت کنید و سعی کنید دلیل دعوای‌تان را کشف کنید. آیا دعوا سر این بوده که چه کسی کنترل تلویزیون را در دست داشته باشد؟ یا بر سر اسباب‌بازی‌ با هم دعوا کرده‌اید؟ شاید هم بر سر مرتب کردن اتاق با هم جنگیدید. سعی کن با خواهرت درباره این موضوعات صحبت کنی تا مسائل حل و فصل شوند. مطمئن باش با حل مشکلات هر ۲ شادتر خواهید بود. اوقات تلخی نه برای تو خوب است نه برای خواهرت. وقتی عصبانی می‌شوی سعی کن یک فعالیت دیگر انجام دهی، مثلا برو با دوستانت بازی کن یا حتی با دوچرخه از سوپرمارکت محل برای خانه خرید کن. در نهایت اگر نتوانستید با یکدیگر کنار بیایید، مدتی از هم دوری کنید. نگران نباش، خیلی زود وقتی کمی بزرگ‌تر شدید این بحث‌ها هم تمام خواهد شد بنابراین انرژی‌ات را ذخیره کن تا بتوانی فعالیت‌های بهتری انجام دهی و سعی نکن او را تغییر دهی.

راهکار پدر و مادر: پس از یک روز طولانی در مدرسه خیلی سخت است که با کوله‌باری از تکلیفی که باید انجام دهی به خانه برگردی اما واقعیت این است که تکلیف شب همیشه هست و تو باید بتوانی از پس آن بربیایی. وقتی به خانه می‌آیی یک استراحت کوتاه به‌خودت بده و کتاب‌ها را فراموش کن. فعالیت بدنی می‌تواند انرژی و تمرکز را به تو برگرداند. در واقع ۲۰ دقیقه ورزش می‌تواند باعث فعالیت بهتر مغز شود و تو راحت‌تر بتوانی تکالیفت را انجام دهی. کمی راه برو، یک موسیقی گوش بده یا یک بازی فیزیکی انجام بده. می‌توانی با بچه‌های دیگر یک بازی نیم تا یک ساعته انجام دهی. این کارها باعث می‌شود مغز تو یک استراحت کوتاه کند و باعث جریان خون شود. به این ترتیب احساس بیداری و انرژی بیشتری می‌کنی. اگر مشقت واقعا زیاد است من می‌توانم با معلمت صحبت کنم و این مشکل را حل کنم. حواست باشد که بهترین استفاده را از وقتت در مدرسه بکنی چون گاهی می‌توانی خیلی از تکالیفت را در مدرسه انجام دهی و به این ترتیب کار کمتری در خانه داشته باشی.

راهکار پدر و مادر: هیچ کس دوست ندارد کاری را انجام دهد که در آن خوب نیست اما آیا واقعا تو فوتبالت خوب نیست یا فقط در یکی، ۲ بازی بد عمل کرده‌ای؟ حتی فوتبالیست‌های خوب هم بازی‌های بد دارند اما هیچ وقت تسلیم نمی‌شوند. آن‌ها بازی می‌کنند چون آن را دوست دارند بنابراین بهتر است چیزی را که دوست  داری،کشف کنی، ببین واقعا چه چیزی را دوست داری، فوتبال؟ موسیقی؟ یا… شاید وقتی نگرانی از خوب بودن را کنار بگذاری‌، بتوانی از آنچه انجام می‌دهی لذت بیشتری ببری. ورزش برای بدنت خوب است اما اگر این ورزش باعث استرس تو شود به‌گونه‌ای که از ساعت‌های ورزش متنفر باشی، شاید بهتر باشد با یک استراحت کوتاه ورزش‌های مختلف را امتحان کنی تا ببینی چه چیزی برایت مناسب است.

راهکار پدر و مادر: این موضوع کمی سخت است. اگر تو واقعا دوستت را دوست داری، باید بدانی که چرا از تو ناراحت شده است اما یادت باشد همین‌طور که تو بزرگ می‌شوی طبیعی است که دوستان تو هم تغییر کنند. بچه‌ها چیزهای جدید را دوست دارند و با آن‌هایی دوست می‌شوند که علائق مشترک دارند بنابراین ممکن است این اتفاق برای دوست تو هم افتاده باشد. این اشتباه تو نیست و این موضوع تو را آدم بدی جلوه نمی‌دهد.

سعی کن دوستی‌های جدیدی با بچه‌هایی ایجاد کنی که با آن‌ها علائق مشترک داری. به این ترتیب دیگر نگران دوستان قدیمی که دیگر در اطراف شما نیستند، نخواهی بود. در این میان اگر احساس تنهایی کردی می‌توانی بیشتر با خانواده وقت بگذرانی. می‌توانی بخشی از تفریح‌های خود را با خانواده و برادر و خواهرت داشته باشی. ما پیشنهاد می‌کنیم این بار با برادرت بازی کنی و دفعه بعد مطمئنا تو دوست خوبی پیدا خواهی کرد.