آموخته ام هرگاه کسی یادم نکرد؛ من یادش کنم. شاید او تنهاتر از من باشد …

شما چه فکر میکنید

به هنگام بازدید از یک بیمارستان روانى، از روان‌ پزشک پرسیدم شما چطور می‌فهمید که یک بیمار روانى به بسترى شدن در بیمارستان نیاز دارد یا نه؟

روان‌پزشک گفت: ما وان حمام را پر از آب می‌کنیم و یک قاشق چایخورى، یک فنجان و یک سطل جلوى بیمار می‌گذاریم و از او می‌خواهیم که وان را خالى کند.

من گفتم: آهان! فهمیدم. آدم عادى باید سطل را بردارد چون بزرگ‌ تر است.

روان‌پزشک گفت: نه! آدم عادىباید……. (( ادامه مطلب ))

 

روان‌پزشک گفت: نه! آدم عادىباید درپوش زیر آب وان را بر ‌دارد…

شما می‌خواهید تختتان کنار پنجره باشد؟

 

نتیجه گیری :

 

1.     راه حل همیشه در گزینه های پیشنهادی نیست.

۲٫     در حل مشکل و در هنگام تصمیم گیری هدفمان یادمان نرود . در حکایت فوق هدف خالی کردن آب وان است نه استفاده از ابزار پیشنهادی.

۳٫     همه  راه حل ها همیشه در تیر رس نگاه نیست

 

هدفم از آوردن این مطلب  فقط نوشتن بود و معرفی یک استاد که خیلی ازش خوشم اومده و تازه پیداش کردم

منبع :http://mohtaseb.blogfa.com


دیدگاه خود را بیان کنید.